|
| |
Gerelateerd nieuws
| Vrijdag 7 september 2007 Een vampier is een ondode die 's nachts uit zijn graf komt op zoek naar bloed. Wie de pech had gebeten te worden door een vampier wordt er zelf ook een. Vampiers kun je op afstand houden door knoflook en daglicht. De legende van de vampiers komt uit oost Europa, het woord "vampier" betekent vampiervleermuis en is verwant aan het oud Slavisch werkwoord voor "vliegen". In de westerse cultuur is de aristocratische vampier de bekendste variant, zoals Graaf Dracula naar het beroemde boek van Bram Stoker uit de 19e eeuw. De eeuwenoude legende heeft echter een wetenschappelijke verklaring gekregen; volgens de Spaanse neuroloog Gómez-Alonso passen de bekende verschijnselen van het vampirisme naadloos aan bij het klinische beeld van fulminante rabies.
Patiënten met deze vorm van hondsdolheid hebben last van rusteloosheid en slapeloosheid, ze gaan ronddwalen en blijken overgevoelig voor licht en geluid.
Ook hebben rabiespatiënten last van onwillekeurige spiertrekkingen, met name in het gezicht. Dat zou volgens Gómez-Alonso verklaren waarom vampiers rauwe kreten uitstoten, hun kaken op elkaar klemmen en hun tanden laten zien. Verder hebben rabiespatiënten moeite met slikken, wat overeenkomt met het schuimbekken en het opgeven van bloed van de vampiers. In het laatste stadium van hondsdolheid wordt de patiënt agressief en bijt andere mensen. Wie gebeten wordt door iemand met hondsdolheid krijgt ook hondsdolheid. Ook dat komt overeen met het gegeven dat iemand die gebeten wordt door een vampier zelf vampier wordt. Het lijkt er dus sterk op dat de legende van de vampiers gebaseerd is op mensen die in vroegere tijden leden aan een vorm van hondsdolheid.
|
|
