Gevederde Slang  
Gevederde Slang » 2012

Versnelling van tijd en de Schumann resonantie

Versnelling van tijd en de Schumann resonantie
Tag: 2012

Gerelateerd nieuws

Dinsdag 21 augustus 2007

Onze planeet zendt - net als andere hemellichamen - een onhoorbare elektronisch meetbare pulsering uit. Dit wordt de Shumann resonantie genoemd, naar zijn ontdekker dr. W. Schumann.
De Schumann resonantie is altijd constant geweest met een trilling van 7, 84 Hertz. Volgens Amerikaanse onderzoekers is deze trilling aan het veranderen. In 1987 begon de frequentie langzaam te verhogen en in 1994 was de frequentie al 8,7 Hertz en is nog steeds stijgende.
Het lijkt erop alsof de planeet aarde jarenlang "in slaap" is geweest en nu langzaam wakker wordt. Een grafische voorstelling van de stijging van de frequentie wijst uit dat we in het jaar 2012 uitkomen op zo'n 13 Hertz. Dat betekent dat we rond die tijd het gebied van hoge waakzaamheid binnentreden. Op het huidige niveau van de evolutie neemt volgens de Maya kalender de snelheid van de transformatie van het bewustzijn toe en hierdoor lijkt het alsof de tijd sneller gaat dan ooit tevoren.
Het wordt voor ons mensen van toenemend belang om de instrumenten te vinden om onze individuele ontwikking op één lijn te brengen met het hogere kosmische plan.

De tiende planeet

De tiende planeet
Tag: 2012

Gerelateerd nieuws

Woensdag 15 augustus 2007

Naast de negen bekende planeten zou er nog een tiende planeet deel uit maken van ons zonnestelsel.
Het bestaan van deze mysterieuze vreemdeling zou uitvoerig beschreven zijn op de minstens 6000 jaar oude kleitabletten van de Sumeriërs.
De Amerikaan Zacharia Sitchin deed een jarenlange studie naar de kleitabletten en beschreef de letterlijke vertaling in zijn boek: "The twelfth planet". Sitchin concludeerde dat de planeet, Nibiru genaamd, een omlooptijd heeft van 3600 aardse jaren in een baan die sterk elliptisch is. Volgens berekeningen zou de planeet in 2012 opnieuw ons zonnestelsel benaderen, wat nadelige gevolgen kan hebben voor het leven op aarde.
Nibiru zou mede de oorzaak zijn geweest voor het einde van de ijstijd rond 11 000 voor Christus. In diezelfde periode zou ook het laatste deel van het continent Atlantis naar de bodem van de Atlantische oceaan gezonken zijn. NASA ontkent het bestaan van planeet X, maar de nieuwsgierigheid onder wetenschappers neemt toe nu we te maken hebben met klimaatveranderingen. Sommigen menen dat die klimaatveranderingen veroorzaakt worden door de komst van planeet X in de nabije toekomst.
De Hubble telescoop zou voortdurend gebruikt worden om Nibiru te bestuderen en de stroom van informatie zou voor het publiek geheim worden gehouden om paniek te voorkomen.
Voor sommigen een reden te meer om aan te nemen dat de meeste mensen de gevolgen van de komst van Nibiru niet zullen overleven. Volgens de Hopi-indianen zullen de zon en de maan rood kleuren door het rode stof afkomstig van de planeet en zal de aarde drie dagen stoppen met draaien om haar as door de verstorende invloed van planeet X.

Zonnecyclus piekt in 2012

Zonnecyclus piekt in 2012
Tag: 2012

Gerelateerd nieuws

Vrijdag 18 mei 2007

De Koninklijke Sterrenwacht van België (KSB) voorspelt dat de elfjarige cyclus van de zon vermoedelijk in 2012 een piek bereikt. Dat is een jaar later dan eerder verwacht. De piek bestaat uit het vaker voorkomen van grote uitbarstingen en zonnevlammen, ook wel bekend als coronale massa-ejecties. De fotonen en elektrisch geladen deeltjes die daarmee naar de aarde komen kunnen allerlei problemen veroorzaken. Bijvoorbeeld het uitvallen van elektriciteitsnetwerken en satellieten.

Verschuiving van de magnetische polen

Verschuiving van de magnetische polen
Tag: 2012

Gerelateerd nieuws

Dinsdag 10 april 2007

De positie van de magnetische polen komt niet geheel overeen met de plaats van de geografische polen. Er zijn altijd kleine schommelingen geweest. De laatste jaren zijn die schommelingen toegenomen en de polen zijn verder aan het verschuiven.
In 1996 was er een piek waarneembaar, de magnetische zuidpool bevond zich heel even tot voor de kust van Califonië. Navigatieproblemen waren daarvan het gevolg.
In 1997 waren de polen wederom voortdurend uit balans, maar liefst 1 000 tot 1 600 kilometer! Grote verschuivingen van de magnetische polen kan rampzalige gevolgen hebben, zoals vloedgolven, vulkaanuitbarstingen en aardbevingen. De gevolgen zullen nog veel groter zijn als de magnetische polen volledig omdraaien. Poleshifts zijn waarschijnlijk cyclisch, want er zijn aanwijzingen dat het regelmatig gebeurt. Volgens berekeningen draaien de magnetische polen om de 500 000 jaar om. De laatste keer is ongeveer 700 000 jaar geleden. We zijn dus overtijd…

Precessiecyclus van de aardas

Precessiecyclus van de aardas
Tag: 2012

Gerelateerd nieuws

Dinsdag 10 april 2007

De aarde draait in een elliptische baan om de zon tegen de klok in met een snelheid van 108 000 kilometer per uur. De duur van een volledige ronde om de zon is een jaar.
De aarde draait ook om haar as en een rondje om haar as duurt 24 uur. De aardas staat iets schuin ten opzichte van de loodlijn op het vlak van haar baan. Deze afwijking is ongeveer 23,5 graden. Deze stand veroorzaakt de wisseling van de seizoenen. De draaiing van de aardas is vergelijkbaar met de beweging van een tol. Hard en ononderbroken draaiend staat hij rechtop. Maar op een gegeven moment begint de tol aan een tweede beweging, een tegendraadse schommeling die een grote cirkel beschrijft.
Deze schommeling van de aardas wordt precessie genoemd. Een volledig precessieronde duurt ongeveer 26 000 jaar. Voor het gemak hebben we de hemel om ons heen in twaalf gelijke stukken verdeeld van elk 30 graden op een denkbeeldige cirkel van 360 graden. Elk vlak van 30 graden is een teken van de Dierenriem. De equinoxpunten verplaatsen zich in een tijdspanne van 2 160 van het ene teken van de Dierenriem naar het ander. Momenteel ligt de lente-equinox (de zon komt op 21 maart op) in het sterrenbeeld Vissen of misschien wel al in Waterman (volgens sommigen al sinds 14 februari 1997).
12 x 2 160 = 25 920 (afgerond 26 000). Dit wordt door astronomen het Platonische Jaar genoemd. Vreemd genoeg komen de getallen van de precessiecyclus terug in vele oude mythen overal ter wereld. Toeval? Waarschijnlijk niet. Maar hoe konden vroegere beschavingen dan afweten van de precessie, terwijl ze die kennis volgens onze geschiedschrijvers niet hoorden te hebben. En dan nog de vraag: Waarom was die kennis zo belangrijk?