Gevederde Slang  
Gevederde Slang » Mysterieuze wezens

Archeologen vinden resten van een enorme hond.

Gerelateerd nieuws

Dinsdag 27 mei 2014

Archeologen hebben bij de ruïnes van een klooster in Suffolk (Engeland) een skelet gevonden van een enorme hond. Staand op zijn achterpoten was het dier meer dan twee meter lang en woog zo’n 90 kilo. Het dier had vurige ogen en een zwarte ruige vacht.

Volgens de legende verscheen een helhond, Black Shuck genaamd, bij een klooster op 4 augustus 1577. De kerk in Blythburgh werd getroffen door de bliksem en de deuren werden opengeworpen. De helhond rende door de menigte en doodde een man en een jongen. Op de kerkdeuren zijn nog altijd de sporen te zien van de klauwen van de helhond.
De naam Shuck komt van het oud-Engelse woord “scucca”, wat “demon” betekent.

De resten van de enorme hond zijn gevonden op slechts enkele kilometers van de kerk waar Black Shuck de twee kerkgangers doodde.
De exacte leeftijd van het skelet zou moeten worden vastgesteld met behulp van koolstofdatering. Ook moet daaruit blijken of de verhalen rond helhonden al dan niet op waarheid berusten.

Ook in sommige streken in Nederland kent men de legendes van de helhonden, onder andere in Groningen, Brabant en delen van Overijssel. Ook hier worden de dieren in sommige verhalen in verband gebracht met de onderwereld.

Zijn Scandinavische trollen Neanderthalers?

Gerelateerd nieuws

Dinsdag 22 maart 2011

Trollen zijn mythologische wezens die veelvuldig voorkomen in Scandinavische volksverhalen. In de Noorse mythologie is troll een andere naam voor Jötunn, reuzen uit de oudheid die afstammen van de oerreus Ymir. Volgens de overleveringen wonen deze onvriendelijke en lelijke wezens in afgelegen oorden omdat ze het gelui van kerkklokken niet kunnen verdragen. Als ze al naar bewoonde gebieden komen is dat om de kerkklokken te stoppen door rolstenen op de kerken te gooien.

De beschrijving van trollen komt overeen met de gegevens van DNA-resten van Neanderthalers. Sommigen denken dan ook dat een populatie Neanderthalers overleefd heeft in de onherbergzame gebieden van Scandinavië.
De Neanderthaler leefde een nomadisch bestaan in kleine groepen. Skeletonderzoek wijst uit dat Neanderthalers sterke primitieve mensen waren die prooien konden doden die veel groter waren dan zijzelf. Waarschijnlijk hadden Neanderthalers een veel hoger testosterongehalte dan de huidige mens, zij waren dus veel gespierder en behaarder.

Door de komst van de moderne mens trokken de Neanderthaler zich terug. De laatste resten zijn in Zuid Spanje aangetroffen en dateren van circa 26 000 jaar geleden.
De archeologische opgravingen in Noord Europa en met name Scandinavië, zijn verre van compleet. Het zou heel goed kunnen dat een groep Neanderthalers het terugtrekkende ijs is gevolgd naar het noorden, op de vlucht voor de moderne mens.

Volgens oud-Noorse overleveringen leefden ook trollen in kleine groepjes. Zijn uiterst schuw en oersterk, net als de Neanderthalers. Het is niet onmogelijk dat de laatste Neanderthalers zich schuilhielden in de onherbergzame bossen van Scandinavië en nog lange tijd wisten te overleven. Hoewel in Scandinavië nooit een skelet van een Neanderthaler gevonden is, is de overeenkomst tussen de trollen en hoe een groepje Neanderthalers zich zou manifesteren opmerkelijk groot.

''Alien Pod'', een vreemde levensvorm in een kunstmatig meer in Virginia?

Gerelateerd nieuws

Vrijdag 19 november 2010

Kantoorbediende Tracy Collier heeft in een kunstmatig meer in Virginia een vreemde blubberachtige levensvorm ontdekt. Ze liet de hond van haar werkgever uit nabij het artificieel meer in City Center bij Oyster Point en zag trage bewegingen in het ding, wat aanvankelijk leek op een klont blubber.
Dale Leonart, een collega van Tracy, concludeerde dat deze mysterieuze levensvorm nooit op natuurlijke wijze in het meer zou kunnen geraken en dus moest het wel uit de hemel gevallen zijn. Het ding kreeg dan ook de naam: "Alien Pod". Later bedacht hij dat het ook nog zou kunnen gaan om een sponsdier.

Sponsdieren zijn sedentaire, primitieve levensvormen die zich vastzetten op de bodem van zeeën en oceanen. Ze vangen hun voedsel door het water te filteren. Sponsdieren hebben geen aparte organen, spieren of zenuwen.

Tracy en Dale stuurden een e-mail en foto's naar de wetenschappelijke experts van het Virginia Institute of Marine Sceinces.
De "blubber" heeft een diameter van 120 centimeter en heeft zich in een tijdspanne van 24 uur circa 2 meter verplaatst langs de rand van het meer. Het heeft zo op het oog een rotsachtige structuur, maar voelt sponsachtig aan.

De wetenschappers van het instituut identificeerden de blubber echter als een grote kolonie van Pectinatelle Magnifica (zoetwatermosdiertjes). Een kolonie mosdiertjes bestaat uit een geleiachtige massa, die voor negenennegentig procent bestaat uit water. De kolonie kan zelfstandig drijven en zich vasthechten aan een object onder water. Ook kan het zich verplaatsen door het pulseren van de individuele diertjes.

Daarmee lijkt de theorie dat het om een buitenaardse levensvorm gaat verworpen te zijn.

De Noorse trol

Gerelateerd nieuws

Maandag 23 augustus 2010

Volgens het scheppingsverhaal uit de Noorse mythologie is de trol ontstaan aan het begin der tijden. Odin, Vili en Ve sleepten het lichaam van de verslagen reus Ymir naar de diepte van Ginnungagap. Uit zijn vlees kneedden zij de aarde, uit het bloed van Ymir ontstonden de oceanen, zijn botten vormden de bergen, zijn gebit en kaakbeen vormden de kliffen, rotsen en stenen en zijn schedel werd gebruikt om het hemelgewelf te vormen, met de hersenen als wolken.

De maden aten het rottend vlees. Soms werden deze maden elfen en feeën, die tussen hemel en aarde mochten blijven en soms werden het duistere wezens, dwergen, gnomen en ook trollen. Deze wezens werden verbannen naar Svartálfheim, de ondergrondse wereld.

Maar de trollen lieten zich niet zomaar verbannen en rond de jaartelling bereikten zij de bevolking. Trollen verdragen geen daglicht, daarom verblijven zij overdag in hun ondergrondse duistere gewelven. Als een trol in het daglicht komt zal hij verstenen.
Maar 's nachts komen de trollen uit hun donkere schuilplaatsen.

De vroegere trol zou hersenloos en zeer kwaadaardig zijn geweest. In de nachten verslond hij voorbijgangers en ontvoerde hij maagden. Echter, ook de trol heeft zich in de loop der tijd ontwikkeld en ging mensen ontvoeren om als slaven te gebruiken. Ook stalen zij baby's en lieten hun eigen afzichtelijke trollenkind achter in de wieg. Dit trollenkind werd mishandeld om de trollen ertoe te bewegen het gestolen mensenkind terug te brengen naar zijn rechtmatige ouders.

De opkomst van het christendom in de elfde eeuw deden de trollen een beetje vergeten.
De priesters vertelden over de duivel en waar deze toe in staat was. Dit was veel gruwelijker dan de daden van de trollen. De trol verdween dus naar de achtergrond en veranderde in een log en dom wezen, die makkelijk om de tuin te leiden was.

Volgens de oud Noorse legende bereidt de trol zich momenteel voor op de Ragnarok, een gevecht dat het einde van de wereld zal betekenen. De trollen gaan de strijd aan met de goden, waarbij verstikkende dampen vrijkomen en zeeën van vuur de aarde en hemel zal verbranden. Volgens de mythe zullen de trollen overwinnen en zal de aarde wegzinken in een bodemloze oceaan.

"Vreemd" diertje gevonden in Groot-Brittannië

Gerelateerd nieuws

Woensdag 1 april 2009

Dit is geen nieuwe exotische diersoort, maar een zeer algemeen voorkomend beestje. Het is namelijk doodgewone egel, maar dan zonder stekels. Het diertje is gevonden in een tuin en vervolgens naar Tiggywinkles Wildlife Hospital in Aylesbury gebracht. Na onderzoek bleek dat de egel een huidprobleem heeft waardoor al zijn stekels zijn uitgevallen. Spud, zoals het diertje werd gedoopt, krijgt elke dag een speciale huidbehandeling met warme baden en een massage met babyolie, zodat de huid vochtig blijft. Dierenartsen hopen dat de stekels ooit weer terug komen, want behalve zijn huidziekte is het beestje volkomen in orde. Vrijlaten kan voorlopig niet omdat Spud niet zou kunnen overleven zonder bescherming van de stekels. Het beestje werd Spud genoemd omdat hij wanneer hij zich oprolt wel wat weg heeft van een aardappel.